Terug

LUMC-onderzoekers willen schildkliertumor ‘resetten’

Het LUMC gaat een nieuwe behandeloptie voor schildklierkanker onderzoeken. Het doel is om schildkliertumoren die ongevoelig zijn geworden voor behandeling met radioactief jodium, met een ander geneesmiddel weer vatbaar te maken voor deze behandeling. Recentelijk is de eerste patiënt geïncludeerd.

Patiënten met schildklierkanker worden vaak behandeld met radioactief jodium-131. “Omdat schildkliercellen jodium opnemen en vasthouden, worden met jodium-131 tumoren heel gericht bestraald”, vertelt internist-oncoloog Ellen Kapiteijn. “Zo’n 30 tot 40 patiënten per jaar raken helaas ongevoelig voor jodium-131. We schakelen over op lenvatinib als uitzaaiingen verder groeien.” Dit geneesmiddel kent alleen vervelende bijwerkingen, zoals een hoge bloeddruk, diarree en algeheel onwelbevinden, waardoor de kwaliteit van leven lager is dan bij behandeling met jodium-131. Kapiteijn: “Eerder onderzoek toont aan dat sommige geneesmiddelen schildkliertumoren kunnen ‘resetten’ zodat ze opnieuw jodium opnemen. We gaan nu onderzoeken of dit ook voor lenvatinib geldt.” Als dit werkt, dan hebben deze patiënten een nieuwe en beter te verdragen behandeloptie.

De zoektocht naar jodium-124

Aan de RESET-studie doen in totaal 12 patiënten mee die vergevorderde of uitgezaaide schildklierkanker hebben die geen jodium-131 meer opneemt. Na behandeling met lenvatinib gaan Kapiteijn en collega’s meten of de schildklier weer gevoelig is voor jodium. “Daarvoor hebben we jodium-124 nodig”, legt Dennis Vriens, nucleair geneeskundige, uit. “Andere vormen van radioactief jodium verdwijnen erg snel waardoor we niet op een PET-scan kunnen zien of de schildklier weer jodium opneemt én het lang genoeg vasthoudt. Deze kennis is nodig om te weten of behandeling met jodium-131 weer werkzaam zou zijn.”  

Het enige probleem: radioactief jodium-124 voor klinisch gebruik wordt niet meer in Europa gemaakt. Daarnaast is het onmogelijk om een voorraad aan te leggen omdat het radioactief is en dus spontaan verdwijnt. En zo begon het promotietraject van Maaike Dotinga, promovenda Nucleaire Geneeskunde met als promotor Lioe-Fee de Geus-Oei, anders dan gedacht. “In plaats van de studie opzetten en uitvoeren, moest ik ineens op zoek naar jodium-124”, vertelt Dotinga. “Na veel bellen en uitzoekwerk kwamen we uiteindelijk uit bij een Amerikaans bedrijf dat jodium-124 produceerde dat voldeed aan onze eisen.” 

Lees het hele artikel op.lumc.nl.